Login Form

 

Szyba – płaska tafla szkła przymocowana do ramy lub uchwytu[1]. Najczęściej umieszczana w oknie bądź w drzwiach.

 

Dawna metoda wytwarzania szyb okiennych[edytuj | edytuj kod]

Technika wytwarzania cienkich, płaskich szyb okiennych została udoskonalona w XIV wieku we francuskiej Normandii. Rzemieślnicy wydmuchiwali wówczas pojedyncze szyby, zwane gomółkami szklanymi. Wytrawny szklarz był w stanie wydmuchać ok. tuzina szyb dziennie i dlatego w średniowieczu szklane okna były kosztownym luksusem.

Aby wydmuchać szybę, należy najpierw wydmuchać rozgrzane szkło w dużą bańkę za pomocą piszczeli szklarskiej. Następnie bańkę spłaszcza się i przyczepia do końcówki żelaznego pręta o nazwie przylepiak, który rzemieślnik obraca najszybciej, jak potrafi.

Spłaszczona bańka szkła rozkłada się jak wachlarz i tworzy koło o średnicy od 1 do 2 m. Z okrągłych, płaskich tafli szkła, odpowiednio przyciętych, wyrabiano małe okienka, przeznaczone głównie dla kościołów. "Wole oko" w środku koła było najmniej przezroczyste, ale wykorzystywano i te fragmenty, ponieważ szyby były bardzo drogie.

 

Rodzaje szyb[edytuj | edytuj kod]

Szyby mogą występować w następujących rodzajach[2]:

  • szyba zwykła
  • szyba ciepłochłonna
  • szyba dźwiękochłonna
  • szyba bezpieczna
  • szyba pancerna
  • szyba absorpcyjna
  • szyba refleksyjna